Hoe wordt je een constructieve activist?

Met deze vraag stapten we – niet zo green van The Green Land – het vliegtuig in naar Portugal. In een klein stadje onder Lissabon volgden wij een training met Etienne en Bev Wenger-Trayner – dé experts op het gebied van Systems Convening: een theorie die helpt om mensen uit verschillende werelden samen te brengen rond complexe vraagstukken.

Een belangrijk thema bij ons bij The Green Land, waar wij ons elke dag inzetten voor het verantwoord gebruik van AI en data. Om daarin echt impact te hebben, moeten we veel samenwerken met mensen uit allerlei hoeken: van ethici tot data scientists, van beleidsmakers tot burgers. Maar die spreken lang niet altijd dezelfde taal.

Landschapstekenen (niet van Bob Ross)

Het belangrijkste startpunt van Systems Convening is het gezamenlijk tekenen van een landschap. Dit kan apart, samen met een team, of zelfs met externen. Een visueel landschap helpt om de context van een probleem beter te begrijpen: Wat willen we bereiken? Wie werken al samen? Welke verbindingen ontbreken nog? Welke machtsverhoudingen spelen een rol? Elk landschap kent zijn eigen bergen, rivieren, weilanden, grenzen, kruispunten en bossen. Door samen het landschap in kaart te brengen – ook wel landscaping genoemd – krijg je beter inzicht op waar je staat en hoe je verder kunt.

Om een vraagstuk in het landschap te beantwoorden of aan te gaan, spelen vier vormen van convening-werk een belangrijke rol:

Vier soorten convening-werk

Een dol-fijne ervaring

Tussen de intensieve en leerzame trainingssessies door werd er minstens zoveel gelachen, gegeten en gezwommen. Zoals Bev het zei: “Het is altijd cozy-wozy met The Green Land.” En dat bleek maar weer. Ook Amani, de herdershond des huizes, was helemaal in haar element. Ze genoot van de vele knuffels, maar was vooral tevreden met de 10 koppige kudde die ze onder haar hoede had. Als een echte herder lette ze erop dat niemand de groep verliet – Fenna kon zelfs niet onopgemerkt naar het toilet! Verder zorgde Elena elke lunch voor een feestmaal, en wist ze ons steevast stil te krijgen met haar desserts. Paul en Pauline deden elke dag een dappere poging om haar te overtreffen met verse pastei de nata, maar die waren op één keer na – tot onze grote teleurstelling – ineens niet meer te krijgen bij de bakker (Of was Paul’s Portugees niet goed genoeg?). En ja, veel van ons doken dagelijks het water in: in het zwembad, de zee, of soms gewoon allebei. Als kers op de pastel de nata sloten we de week af met een boottocht waarop we dolfijnen van dichtbij konden bewonderen. Althans… bijna iedereen. Voor Emily bewoog de zee nét iets te enthousiast die dag, dus zij koos tactisch voor een plekje onder een handdoek.

Wil je deze oefening zelf toepassen? Of ben je benieuwd naar hoe je Systems Convening in je eigen werk kunt inzetten? Neem een kijkje op de website van Bev en Etienne, of neem gerust contact met ons op – we denken graag mee!

Geschreven door:

Mathilde Wuite

Met een achtergrond in Data Science combineert Mathilde haar passie voor technologie met feminisme, om aan inclusievere toepassingen van AI en data te werken.

Deel dit!

Constructieve reflectie toe te voegen? Dat lezen we graag!